Mało tematów budzi wśród lekarzy tyle emocji, co medyczna marihuana na padaczkę lekooporną i inne odmiany epilepsji. Z jednej strony wielu pacjentów (i rodzice chorujących dzieci) zgłasza poprawę. Z drugiej – wiele badań jest w toku. Poznaj różne stanowiska!
Niektóre badania przywołują fakt zmniejszenia częstotliwości napadów padaczkowych lub nawet ich całkowite ustąpienie po włączeniu leków z konopnymi kannabinoidami do terapii. Inne publikacje koncentrują się na efekcie placebo czy błędach metodologicznych. Z całą pewnością można stwierdzić jedynie, że leczenie za pomocą THC, CBD i innych związków ma charakter eksperymentalny – potrzeba jeszcze wielu testów, by rzetelnie opisać wpływ medycznej marihuany na padaczkę lekooporną i pozostałe warianty epilepsji. Do czasu opracowania pełnej charakterystyki produktu leczniczego wielu lekarzy będzie unikać jej przepisywania. Dowiedz się więcej o korzyściach i ryzyku, jakie wiąże się z taką terapią.
Działanie medycznej marihuany na padaczkę lekoodporną – skuteczność, szanse i zagrożenia
Najważniejsze substancje zawarte w lekach z konopi to kannabinoidy CBD i THC. Preparaty często zawierają znacznie więcej substancji neuraktywnych, m.in. z grupy terpenów. Medyczna marihuana oddziałuje przede wszystkim na układ endokannabinoidowy organizmu – w jego skład wchodzi wiele receptorów i narządów, które odpowiadają za przebieg licznych procesów fizjologicznych. W przypadku terapii pacjentów z padaczką lekooporną najważniejsze są:
- uregulowanie funkcji układu odpornościowego;
- złagodzenie bólu;
- zmniejszenie stanów zapalnych;
- działanie uspokajające.
Systematyczne próby leczenia epilepsji marihuaną medyczną podejmowano co najmniej od XIX wieku, w latach 70. i 80. XX w. badania zintensyfikowano – jak dotąd brakuje jednolitej konkluzji. Niektóre mówią o zredukowaniu liczby napadów padaczkowych u 45–85% pacjentów. Średnia miesięczna liczba ataków spadała o 86%, u niektórych choroba ustępowała całkowicie – do tego poprawiały się sen, koncentracja, zdolności poznawcze. Jednocześnie część chorych w ogóle nie odczuwała zmian po zażyciu medycznej marihuany na padaczkę. Ryzyko terapii środkami psychoaktywnymi dotyczy m.in.:
- uzależnienia (wpływ THC);
- wywołania psychozy;
- spowolnienia rozwoju psychoruchowego u dzieci;
- zwiększenia natężenia napadów padaczkowych.
Medyczna marihuana na padaczkę – wskazania, dawkowanie, skutki uboczne
Zarówno CBD, jak i THC zawarte w konopiach działają jak neuroprzekaźniki. Jednak tylko druga z wymienionych substancji ma działanie uzależniające. Z tego względu THC włącza się do terapii cięższych przypadków, kiedy samo CBD okazuje się niewystarczające. Oba związki mogą wchodzić w interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi.
Stosowanie medycznej marihuany na epilepsję nie powinno wiązać się z całkowitym odstawieniem leków konwencjonalnych – należy stopniowo zmniejszać ich dawkę, w porozumieniu z lekarzem. Optymalną ilość kannabinoidów dla każdego pacjenta ustala się indywidualnie, często przez miareczkowanie. Możliwe skutki uboczne zażywania leków konopnych to:
- stany euforyczne i depresyjne;
- zaburzenia świadomości;
- problemy z koordynacją ruchową;
- nudności i wymioty;
- tachykardia.
Recepta na lek z medyczną marihuanę na lekoodporną padaczkę
Kannabinoidy są dostępne jedynie dla pacjentów ze zleceniem lekarskim na preparaty o działaniu narkotycznym. Receptę Rpw. na marihuanę medyczną może wystawić każdy lekarz z ważnymi uprawnieniami (z wyjątkiem weterynarza). Zlecenie jest ważne przez 30 dni, musi być zarejestrowane w systemie NFZ, a maksymalna ilość leku przepisywana jednorazowo odpowiada 90-dniowemu zapotrzebowaniu u danego pacjenta. Kolejną receptę może wystawić inny lekarz – również w trybie konsultacji online – o ile będą ku temu wystarczające wskazania medyczne. Nie ma konieczności odwiedzania cały czas tego samego specjalisty w gabinecie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
